Krokisak eta Eskema

Proiektu hau lau pertsonentzako etxebizitza bat egitean datza.  Lan honen lehenengo pausua lekuaren eta pertsonen aukeraketa eta deskripzioa, beharrizanak, etab. aztertzea izan da eta hau plano batzuetan irudi, krokis eta eskema bidez azaltzea.

Nik aukeratutako lekua Markina-Xemeinengo mendiko auzo batean kokatzen da, ni bizi naizen auzoan, eta beraz, oso ezaguna eta berezia da niretzat.  Leku lasai eta polita da, natura biziz inguratua.  Txikitan orube horretan ibiltzen nintzen familiarekin baserriko lan gogorrak egiten eta orain, hau begiratzean, uda haiek gogorarazten dizkit.  Hau guzti hau dela eta, inguru hau nik aukeraturiko lau pertsona horiek hiriko espazio urbanotik kanpo bizitzeko leku oso aproposa dela pentsatu dut. 

Azkenik, nire lau pertsonak, nire hiru lagunik onenak eta ni gara.  Kanpotik berdinak ematen dugun arren, proiektu honen bidez konturatu naiz nahiko desberdinak garela eta bizitzeko orduan bakoitzak bere behar edo nahi propioak ditugula.  

Beraz, nire aukeraketa bukatu dudanean, orubearen eta honen inguruaren krokisak egin ditut eta baita nire lau pertsonen beharrizan propioen eta komunen irudizko eskema bat ere.  Orain hurrengo pausoa emateko zain gaude.

Nire Logela

Imaginatu logela handi handi bat, horma gorri eta grisekin, argitsua eta espaziotsua. Hau da nire logela, gure logela.

Nire ohea atetik sartu eta ezkerrealdean dago, fondoan, burua iparraldean eta hankak hegoaldean. Goizean esnatzean eta mendebalderantz begiratzean, beste ohe bat ikusten dut, nirearen berdina, handia. Beste pertsona batek egiten du lo nire logelan, gure logelan. Nire aizpa. Espazio handi hau biok osatutakoa da, bakoitzak bere izateko erarekin eraikia.Ekialdeko horman bi leiho daude, balkoi eder batera daramatenak. Hemendik ikaragarrizko artelan bat ikus daiteke; mendi, baso eta berdetasunak osoturikoa, eta han behean, nire herria.Bi lehio hauen artean nire espazioa dago, lanerako erabiltzen dudana eta nire gauzez beterik dagoena: argazkiak, liburuak, apaingarriak eta txikitako panpinak. 90º‐ko bira emanez, hegoaldean, bestidoreko ate bikoitza gurutzatu daiteke. Barrua hobeto ez deskribatu. Erropak, zapatak, trastu zaharrak edonon eta edonola. Horregatik, inpernu horretako ateak beti daude itxita, logelak itxura ona izan dezan. Ate honen alboan nire aizparen lan mahaia dago, bere gauzekin beteta. Eta ondoan telebista.Horrelakoa da nire logela, gure logela. Handia, erosoa, nirea. 

Dikotomia: Bizia vs. Hila

Proiektu honetan dikotomiekin jolastea tokatu zaigu.  Dikotomia bat aukeratu eta hau maketa baten bidez errepresentatu behar izan dugu, bi hitz antonimoen artean dagoena ere adieraziz.  Nik "bizia/hila" dikotomia aukeratu dut eta zuhaitz baten bizitza irudikatuz azaldu dut.

"Bizia" hitza zuhaitz handi eta trinko baten bidez adierazi dut eta hosto berde ugari jarri dizkiot gaztetasuna eta bizitasuna erakusteko.  "Hila" hitza, ordea, zuhaitz txiki eta makur baten bidez adierazi dut, hosto marro ilun gutxi batzuk jarriz, zahar edo hil itxura hartzeko.  Bi zuhaitz hauen bidez dikotomia azalduta gelditzen da.

Ondoren, erdian dagoena zer den pentsatzean, bi hitz etorri zaizkit: denbora eta bizitza.  Bizia eta hilaren artean bizitza dago, eta bizitza denbora da.  Hau errepresentatzeko bi zuhaitz jarri ditut beste bien erdian, gaztearen albokoa aurrekoa baino pixka bat txikiagoa da eta hostoei kolorea aldatu diet, gaztetasuna desagerraraziz.  Hilaren albokoa, beste aurreko biak baino txikiagoa da eta hostoen kolorea dagoeneko laranja da, zaharra delako.  

Lurraren kolorea ere berdetik marroira aldatzen da denboraren martxa adierazteko eta honen gainean hosto eroriak daude.  Gazteak hosto gutxien ditu lurrean eta zaharrak gehien.  Hosto hauen bidez esperientzia eta bizipenak adierazi nahi izan ditut, bizitza pasatu ahala hauek areagotzen doazelako.

Azkenik, maketaren izkinetatik begiratuz, alde batean zuhaitz gazteak beste guztiak estaltzen ditu, oraindik bizi gabeko bizitza erakutsiz, eta beste aldetik begiratuz, zuhaitz guztiak ikusten dira, zuhaitzaren bizitza osoa erakutsiz, hil arte.

Zer da ARkiTEkturA?

      Maite Gabiola eta Andrea Burgoa gara eta ondoren irakurriko duzuen aurkezpenak guk egindako proiektua azaltzen du.

     Proiektu honen xedea guretzat arkitektura zer den eta nola ikusi eta ulertzen dugun azaltzea da. Kurtso hasieran guztiok arkitektura azaltzeko idatzitako hitz batzuetatik abiatuz gehien gustatzen zaizkigunak aukeratu eta horiekin maketa bat egitea zen ideia.

Proiektua ulertu ahala, bakoitzak bere ideiak jarri ditugu martxan. Hasteko hitzen txostena irakurri eta guretzako arkitektura ongien deskribatzen duten definizioak azpimarratu ditugu, guztira 21. Hitz horiek bost taldetan banatu ditugu eta talde bakoitzari hitz nagusi bat esleitu diogu: diseinua, iraunkortasuna, pertsona, fusioa eta arkitektura edo artea. Hori horrela, maketaren forman pentsatzen hasi gara; bost bloke ezberdin izanik, bost forma ezberdin atera behar genituen. Horretan pentsatzen geundela hurrengo konklusiora heldu gara: iraunkortasuna+pertsona+diseinua= fusioa -­‐> arkitektura. Hau da gure proiektuaren ideia nagusia. Orduan, hiru forma pentsatu ditugu, bakoitza kolore batekoa, iraunkortasuna, pertsona eta diseinua hitzak espresatzeko.

• Iraunkortasuna: Angelu zuzeneko forma bat jarri diogu, laukizuzen bat adibidez, eta kolore urdineko kartulina batez egin dugu. Guri iraunkortasun hitza entzutean laukizuzen urdin baten forma etorri zaigu burura. Laukizuzena garbia da, trinkoa eta egonkorra, eta egitura iraunkor bat ere hori da. Kolore urdina hotza da, egitura bat bezala, oraindik bizia falta zaiolako. Beraz, iraunkortasuna ongien deskribatzen duen forma laukizuzen urdin bat dela diogu.
• Pertsona: Talde honetan gizakia eta ingurumena sartu ditugu. Horrela, kono berde batean pentsatu dugu. Konoak mendi, zuhaitz eta ingurumena eta bizia transmititzen ditu eta kolore berdea ere biziaren kolorea da, beraz, talde honentzako kono berdea aproposena dela pentsatu dugu.
• Diseinua: Hemen forma ezberdin edo pixkat arraroa egitea adostu dugu eta kolore laranjarekin egin dugu. Forma arraroak ezberdintasuna edo berezia dela transmititzen du eta kolore laranjarekin bizitasuna eta, nolabait esateko, “atrebidoa” dela esan nahi izan dugu, diseinu on batek izan behar duen bezala.

Forma hauek eraiki ditugunean, koloreak zurrunbilo batean biltzea pentsatu dugu. Zurrunbilo hau kolorezko tira batzuekin egin dugu. Tira hauek bakoitza bere kolore berdineko formatik atera eta zurrunbilo batean batzen dira “fusioa” osatuz. Fusio hori lurzoruan zabaltzen da eta hemen beste kolore desberdin bat jarri dugu, kolore guztien batura espresatzen duena. Kolore hau izango litzateke arkitektura, guztiaren batura; lurzoruan zabaltzen da, zimendu bat bezala, eta hiru formak eusten ditu bere gainean.